Her Şey Tam Sanıyorduk

İş için memleketimizden kilometrelerce uzaktaydık.

Her şey planladığımız gibi gidiyordu. Aracımızın bakımları yapılmıştı. Evraklarımızın tam olduğunu düşünüyorduk. Açıkçası yola çıkarken herhangi bir sorun yaşayacağımız aklımızın ucundan bile geçmemişti.

Ta ki yapılan bir kontrolde gerçekle karşılaşana kadar.

Önce aracın muayenesiyle ilgili bir durum ortaya çıktı. Biz uzun zamandır ruhsatta gördüğümüz tarihi muayene tarihi sanıyorduk. Meğer o tarih aracın piyasaya çıkış tarihiymiş. Muayene süresinin geçtiğini o anda öğrendik.

Şaşkınlığımız devam ederken ikinci sürprizle karşılaştık.

Ehliyetimin süresi de dolmuştu.

İnsan bazen en önemli gördüğü şeyleri kontrol etmeyi unutabiliyor. Çünkü “Nasıl olsa vardır” diye düşünüyor. Ben de öyle düşünmüştüm.

Aslında bunların hiçbiri bilinçli bir ihmal değildi. Aracı ihmal etmemiştik. Evrakları ihmal etmemiştik. Sadece kontrol etmemiştik.

Ama bazen hayat, kontrol etmediğiniz şeylerle sizi yüzleştiriyor.

İşin en zor kısmı ise memleketten uzakta olmamızdı. Bir anda sağlık raporu, ehliyet yenileme işlemleri ve dönüş planları arasında kaldık. İlk aklımıza gelen soru şuydu:

“Şimdi ne yapacağız?”

Belki bu satırları okuyan birçok kişi de benim gibi aracının muayenesinin güncel olduğunu, ehliyetinin geçerli olduğunu düşünüyor olabilir. Umarım öyledir.

Ama yine de bugün birkaç dakikanızı ayırın.

Ehliyetinize bakın.

Muayene tarihinizi kontrol edin.

Çünkü bazen insanın başına gelenler sadece kendisine ders olmamalı.

Başkalarının aynı telaşı yaşamamasına da vesile olmalı.

Bizim yaşadığımız olayın bana öğrettiği en önemli şey şu oldu:

Sorun bazen ihmalkârlık değildir.

Sorun, her şeyin tamam olduğunu sanmaktır.

Semanur Beşikçioğlu